چمدان اضطراری علیه اخراج برای حامیان

اگر کشور خود را به دلیل جنگ یا پیگرد ترک کرده‌ای، در آلمان حق پناهندگی داری . تو باید درخواست پناهندگی بدهی. اداره فدرال مهاجرت و پناهندگان (بامف) درباره این درخواست تصمیم‌گیری می‌کند . در این ویدیو اطلاعات کوتاهی درباره حقوق پناهندگی در آلمان به زبان‌های مختلف ارائه می‌شود :

اگر درخواست پناهندگی داده باشی، یک اجازه اقامت موقت (که به آن «برگه اقامت» نیز می‌گویند) دریافت خواهی کرد .

مصاحبه / گفت‌وگو

اگر آلمان مسئول رسیدگی به درخواست پناهندگی تو باشد، مصاحبه (که به آن گفت‌وگو نیز می‌گویند) در بامف انجام خواهد شد. این فرصتی است که بتوانی دلایل درخواست پناهندگی‌ات را توضیح دهی . مصاحبه یک قرار ملاقات بسیار مهم و سرنوشت‌ساز است . لطفاً خودت را به‌خوبی برای این مصاحبه آماده کن. این موضوع بسیار مهم است! می‌توانی اتفاقات زندگی‌ات را به ترتیب زمانی بنویسی و اگر مدارکی داری، آن‌ها را همراه بیاوری. همچنین می‌توانی برای آمادگی به یک مرکز مشاوره پناهجویان مراجعه کنی . در اینجا اطلاعات بیشتری درباره قوانین، حقوق تو، مصاحبه، مدرسه و کار در روند پناهندگی به زبان‌های مختلف پیدا می‌کنی :

اقامتگاه

در ابتدای روند پناهندگی، تو در یک مرکز پذیرش اولیه، که به آن «ارشت‌آن‌نامه» گفته می‌شود، زندگی خواهی کرد. ممکن است تا زمان تصمیم‌گیری درباره درخواستت در آنجا بمانی، یا به محل دیگری منتقل شوی . متأسفانه نمی‌توانی خودت انتخاب کنی که در کجای آلمان زندگی کنی. تو را به یک شهر یا روستا خاص اختصاص می‌دهند و باید در آنجا در یک خانه یا اقامتگاه جمعی زندگی کنی. می‌توانی تقاضای انتقال از مرکز پذیرش اولیه به یک اقامتگاه دیگر را بدهی. همچنین می‌توانی تقاضای انتقال از یک شهر به شهر دیگر را بدهی. اما برای این درخواست باید دلیل موجهی داشته باشی و اغلب با آن موافقت نمی‌شود . در اینجا اطلاعات بیشتری به زبان آلمانی و انگلیسی درباره این موضوع پیدا می‌کنی :

دلایلی که می‌توانند برای درخواست انتقال قانع‌کننده باشند :

داشتن پیشنهاد شغلی در یک شهر دیگر

تمایل به زندگی با بستگان نزدیک در شهر دیگر

انجام مناسک دینی خاص

مراقبت از بستگان بیمار

شروع تحصیل در دانشگاه

شروع آموزش حرفه‌ای

به یاد داشته باش که باید همه دلایل خود را با مدارک اثبات و به‌خوبی توضیح دهی

نامه‌ها

اگر نقل مکان کردی، باید آدرس جدیدت را به بامف، اداره امور خارجی‌ها و در صورت لزوم به دادگاه اطلاع بدهی. این موضوع بسیار مهم است، چون نامه‌ها همیشه به آخرین آدرسی فرستاده می‌شوند که به اداره اعلام کرده‌ای. هرچه سریع‌تر نامه‌ها را بخوان، چون حاوی اطلاعات مهم و مهلت‌های کوتاه برای واکنش هستند

مدارک

برای اثبات هویتت در آلمان در برابر ادارات، بهتر است هر سند رسمی‌ای که در اختیار داری را ارائه دهی. بهترین مدرک، پاسپورت است. طبق قانون، اگر پاسپورتی داری باید آن را به اداره امور خارجی‌ها تحویل دهی. متأسفانه در مسیر فرار، پاسپورت اغلب گم می‌شود یا دزدیده می‌شود. می‌توانی این موضوع را به بامف یا اداره خارجی‌ها توضیح دهی. البته داشتن پاسپورت روند اخراج را هم آسان‌تر می‌کند. اما برای گرفتن اجازه اقامت و اجازه کار، معمولاً داشتن پاسپورت لازم است .

در ابتدای روند پناهندگی بررسی می‌شود که آیا آلمان یا کشور اروپایی دیگری مسئول رسیدگی به پرونده پناهندگی تو است. به این مقررات، «مقررات دوبلین» گفته می‌شود

متأسفانه تو نمی‌توانی انتخاب کنی که کدام کشور پرونده پناهندگی‌ات را بررسی کند. بنابراین باید مشخص شود که

– چه زمانی و از کجا وارد اتحادیه اروپا (اتحادیه اروپا) شده‌ای

– آیا بستگان نزدیکی در کشورهای دیگر عضو اتحادیه اروپا داری

– آیا قبلاً در کشوری دیگر از اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی داده‌ای

– آیا با ویزای کشوری دیگر از اتحادیه اروپا وارد آلمان شده‌ای

– یا اینکه در کشوری دیگر از تو اثر انگشت گرفته شده است

اگر آلمان معتقد باشد که کشور دیگری از اتحادیه اروپا مسئول رسیدگی به درخواست توست، آنگاه درخواست پناهندگی تو «غیرقابل‌قبول» محسوب می‌شود. یعنی باید به کشور مسئول بازگردی تا آنجا به پرونده‌ات رسیدگی شود

حق داری دلایلی ارائه کنی که چرا نمی‌توانی به آن کشور بازگردی. به نکات زیر توجه کن

درخواست پناهندگی «غیرقابل‌قبول» است

– برای شکایت و درخواست تعلیق (ایلان‌اِنتراگ) تنها ۷ روز وقت داری

– شکایت یا درخواست تعلیق همیشه مفید نیستند

– آلمان برای اخراج تو ۶ ماه وقت دارد

– شکایت یا درخواست تعلیق می‌توانند این مهلت را طولانی‌تر کنند

– اگر پنهان شوی و ادارات متوجه شوند، این مهلت می‌تواند تا ۱ سال افزایش یابد. یعنی آن‌ها تا ۱۸ ماه فرصت دارند که تو را اخراج کنند

دلایل مهمی که می‌توانی مطرح کنی

– به دلایل سلامتی توانایی سفر نداری

– کشوری از اتحادیه اروپا که قرار است به آن بازگردی، دارای «نقص‌های ساختاری» است. یعنی شرایط اولیه زندگی مثل مسکن، تخت‌خواب یا صابون وجود ندارد

در اینجا اطلاعات بیشتر درباره «سیستم دوبلین» به زبان‌های مختلف پیدا می‌کنی

در اینجا راه‌های تماس و اطلاعاتی به زبان‌های مختلف درباره کشورهای دیگر اروپا وجود دارد که می‌توانند به تو کمک کنند اگر احتمال اخراج بر اساس «مقررات دوبلین» وجود دارد

اگر پنهان شوی و ادارات متوجه شوند، مهلت اخراج یک سال بیشتر می‌شود. یعنی آن‌ها تا ۱۸ ماه برای اخراج وقت خواهند داشت

ادارات به پنهان شدن «غیبت» می‌گویند

بنابراین بهتر است خودت مدارکی جمع‌آوری کنی که نشان دهد پنهان نشده‌ای بلکه به دلایل مهم یا اتفاقی در دسترس نبوده‌ای

اگر به قرار اداری نرسی، باید از قبل انصراف بدهی. باید دلیل موجهی داشته باشی. بهترین گزینه یک گواهی پزشکی از پزشک است. این گواهی را با ایمیل به اداره امور خارجی‌ها بفرست، آن هم کمی قبل از قرار ملاقات

اگر پلیس برای اجرای اخراج به دنبالت آمده اما تو را پیدا نکرده، باید ثابت کنی که پنهان نشده‌ای. برای این منظور به اداره امور خارجی‌های محل زندگی‌ات و به بامف (اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی) (در صورت اخراج دوبلین) یا به ال‌دی‌اس (اداره مرکزی امور خارجی‌ها) (در سایر موارد اخراج) نامه بنویس. می‌توانی ایمیل بفرستی یا فکس بزنی و توضیح بدهی که چرا حضور نداشتی

راه‌های تماس با اداره امور خارجی‌ها را روی نامه‌های آن‌ها یا در اینترنت پیدا می‌کنی. راه‌های تماس با بامف و ال‌دی‌اس، اداره مرکزی امور خارجی‌ها، را در اینجا پیدا می‌کنی

برای این کار باید مدارکی داشته باشی

– از خودت در خانه‌ات در روزهای مختلف عکس بگیر

– گواهی‌های بیماری یا ترخیص از بیمارستان را نگه دار

– اگر به شهر دیگری رفتی، بلیت قطار، اتوبوس، رسید خرید، بلیت ورودی و… را نگه دار. همچنین می‌توانی در آن مکان‌ها از خودت عکس بگیری

– شاید دوستان یا خانواده‌ات بتوانند در یک نامه تأیید کنند که برای مدت کوتاهی مهمان آن‌ها بوده‌ای. آن‌ها می‌توانند یک اظهارنامه قسم‌خورده امضا کنند

نام تو باید به‌وضوح روی صندوق پستی نوشته شده باشد. تو یا فرد دیگری باید حداقل هفته‌ای یک‌بار صندوق پستی را خالی کند

جلوی در خانه یا در اتاقت در اقامتگاه باید طوری باشد که مشخص شود آنجا زندگی می‌کنی

همسایه‌ها باید ببینند که تو مرتباً در خانه حضور داری

تصمیم اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی (بامف) به‌صورت کتبی و از طریق یک نامه زردرنگ برایت ارسال می‌شود. اگر وکیل داشته باشی، نامه‌ها مستقیماً برای او ارسال می‌شوند.

اگر تصمیم مثبت باشد، می‌توانی در آلمان بمانی. حالا باید بسیاری از کارهای اداری دیگر را انجام دهی و شاید به کمک مراکز مشاوره مهاجرت نیاز داشته باشی. اما به‌مدت مشخصی اجازه اقامت در آلمان خواهی داشت.

سه نوع تصمیم منفی وجود دارد:

غیرقابل‌قبول

در مواردی مانند رد بر اساس مقررات دوبلین یا در صورت ارائه درخواست پناهندگی دوم (درخواست پیرو)، با یکی از انواع پاسخ منفی روبه‌رو می‌شوی. اطلاعات بیشتر درباره روند دوبلین را می‌توانی اینجا پیدا کنی:

یک رد به عنوان «غیرقابل‌قبول» به این معناست که دلایل تو برای درخواست پناهندگی به‌طور کامل بررسی نمی‌شوند و آلمان بررسی این درخواست را ضروری نمی‌داند.

فقط ۷ روز برای ارائه شکایت و درخواست تعلیق (ایلانتراگ) فرصت داری. این شکایت به‌تنهایی تو را از اخراج محافظت نمی‌کند. به همین دلیل باید حتماً یک ایلانتراگ برای توقف اخراج ارائه دهی.

صرفاً بی‌اساس

در تصمیم اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی بامف آمده است: درخواست پناهندگی تو «رد می‌شود».

دو هفته فرصت داری تا شکایت ارائه دهی. این شکایت تا زمان تصمیم دادگاه، از تو در برابر اخراج محافظت می‌کند. بنابراین نیازی به ارائه ایلانتراگ نداری.

آشکارا بی‌اساس

فقط ۷ روز برای ارائه شکایت و ایلانتراگ فرصت داری. این شکایت تو را از اخراج محافظت نمی‌کند. به همین دلیل باید حتماً ایلانتراگ ارائه دهی.

سیستم پناهندگی آلمان بسیار پیچیده است، به‌طوری‌که نمی‌توان همه اطلاعات را در یک بروشور کوتاه توضیح داد. لطفاً از اطلاعات تکمیلی موجود در بروشور ما نیز استفاده کن:

مشاوره رایگان درباره روند پناهندگی در زاکسن

اگر در آنجا نتوانند به تو کمک کنند، مشاوران معمولاً تو را به وکلای متخصص ارجاع می‌دهند. لطفاً تنها یک مرکز مشاوره را انتخاب کن یا مرکز جدید را مطلع کن که چه کسی تاکنون به تو و در چه موردی کمک کرده است. متأسفانه گاهی باید چند روز یا چند هفته منتظر وقت ملاقات بمانی. پس اگر نیاز به مشاوره داری، خیلی زود وقت بگیر. اگر مهلت شکایت وجود دارد، حتماً این موضوع را هنگام تماس با مرکز مشاوره ذکر کن. لطفاً تمام مدارک مهم مانند گواهی‌های دوره زبان، قرارداد اجاره، قرارداد کاری، نامه‌های پزشکی و مکاتبات با ادارات آلمانی را با خودت ببر.

بازگشت از آلمان

اگر می‌خواهی داوطلبانه آلمان را ترک کنی، می‌توانی برای دریافت حمایت درخواست بدهی. اطلاعات بیشتر را به زبان‌های مختلف می‌توانی اینجا پیدا کنی.

برای اینکه بتوانی از اخراج جلوگیری کنی، باید اول بدانی آیا خطر اخراج وجود دارد و این خطر چقدر جدی است

– داشتن دولدونگ (Duldung) , یعنی تحمل، معمولاً به معنی خطر اخراج است

– روی این نوع دولدونگ‌ها نوشته شده است که صرف‌ نظر از مدت اعتبار، در روز اخراج بی‌اعتبار می‌شوند

– زمانی خطرناک است که دولدونگ فقط برای سه ماه صادر شده باشد

– دولدونگ برای اشتغال یا تحصیل معمولاً خطر اخراج به همراه ندارد

– حتی اگر گواهی اقامت موقت، که به آن بيووا می‌گویند، دریافت کنی، خطر اخراج زیاد است. بيووا یک برگه است که از اداره مهاجرت به عنوان مدرک شناسایی صادر می‌شود و اغلب فقط یک ماه اعتبار دارد و معمولاً نشان‌دهنده خطر بالای اخراج است. اگر به جای دولدونگ، بيووا دریافت کردی، لطفاً هرچه زودتر به یک مرکز مشاوره مراجعه کن

– ممکن است در هنگام مراجعه به اداره، در همان قرار ملاقات اخراج شوی. اگر قرار ملاقات غیرعادی یا مشکوک بود، با احتیاط رفتار کن و در صورت لزوم قرار را لغو کن

– حتی اگر پاسپورت خود را تحویل نداده باشی، ممکن است اخراج شوی

– حتی اگر درخواست اقامت داده باشی، ممکن است پیش از آنکه اداره مهاجرت در مورد درخواست تو تصمیم بگیرد، اخراج شوی. می‌توانی از این موضوع جلوگیری کنی اگر به‌ صورت موازی یک درخواست فوری، که به آن ایل انترگ می‌گویند، به دادگاه ارائه دهی یا از اداره کل ایالتی، یعنی لاندزدیرکسیون، تضمینی مبنی بر عدم اخراج بخواهی. وکیل‌ها یا مراکز مشاوره می‌توانند در این زمینه به تو کمک کنند

– افرادی که اجازه اقامت، اجازه موقت اقامت که به آن آوفنتهالتسگشتاتونگ می‌گویند، یا تابعیت اتحادیه اروپا با حق آزادی جابه‌جایی دارند، در معرض خطر اخراج نیستند

– حتی پس از سال‌ها زندگی در آلمان یا در صورت داشتن کار، بیماری یا رفتن فرزندان به مدرسه، اخراج همچنان ممکن است

منظور از دولدونگ چیست؟

دولدونگ یک وضعیت ضعیف محسوب می‌شود. بسیاری از حقوق از تو سلب می‌شوند، مثلاً نمی‌توانی خودت تصمیم بگیری کجا زندگی کنی اما این به این معنا نیست که همیشه خطر اخراج فوری وجود دارد. برخی افراد سال‌ها با دولدونگ در آلمان زندگی می‌کنند خطر واقعی اخراج برای هر فرد متفاوت است

اما دولدونگ مشکلات زیادی ایجاد می‌کند

با داشتن دولدونگ اجازه بازگشت دوباره به آلمان را نداری. بنابراین از سفر به خارج کشور خودداری کن. دولدونگ همیشه تاریخ اعتبار دارد، معمولاً ۳ یا ۶ ماهه است. اما حتی در این مدت نیز ممکن است بدون هشدار قبلی اخراج شوی. خطر زیاد است اگر روی دولدونگ نوشته باشد: «صرف‌نظر از مدت اعتبار، در روز اخراج باطل می‌شود» یا متنی مشابه. در بسیاری از دولدونگ‌ها محدودیت‌های دیگری نوشته شده‌اند:

– الزام به اقامت در… یعنی باید در همان آدرسی زندگی کنی که نوشته شده. اگر می‌خواهی جابه‌جا شوی، باید قبلاً نزد اداره امور خارجی‌ها درخواست بدهی. این کار اغلب زمان‌بر است و معمولاً باید شاغل باشی. شاید بتوانی موقتاً از طریق آشنایان اتاقی کرایه کنی، اما آدرس رسمی باید همان باشد که روی دولدونگ نوشته شده

– ممنوعیت اشتغال: یعنی اجازه کار نداری

– اشتغال تنها با اجازه: یعنی تو و کارفرمای آینده‌ات باید از اداره امور خارجی‌ها اجازه بگیرید

در اینجا اطلاعات بیشتر درباره اجازه کار پیدا می‌کنی:

می‌توانی به صورت قانونی علیه این محدودیت‌ها اعتراض کنی و نزد اداره امور خارجی‌ها درخواست بدهی تا این ممنوعیت‌ها برداشته شوند. با دولدونگ پیدا کردن شغل یا مسکن سخت‌تر است، چون صاحب‌خانه‌ها یا کارفرماها با قوانین اداره امور خارجی‌ها آشنا نیستند و چون دولدونگ‌ها معمولاً چند ماه بیشتر اعتبار ندارند، دچار تردید می‌شوند. اغلب کمک خانواده، دوستان و حامیان از طریق شبکه‌هایشان مفید است تا شغلی یا خانه‌ای برایت پیدا کنند.

در اینجا اطلاعات صوتی مهمی درباره حقوق و وظایف تو هنگام داشتن دولدونگ وجود دارد:

دولدونگ جایگزین پاسپورت نیست. بنابراین اثباتی بر هویت تو نیست. به همین دلیل ممکن است برای گرفتن گواهینامه رانندگی، خرید سیم‌کارت یا باز کردن حساب بانکی دچار مشکل شوی.

الزام به ارائه گذرنامه

اگر دولدونگ داری و هنوز پاسپورت ارائه نداده‌ای، اداره امور خارجی‌ها به‌شدت خواهان دیدن پاسپورت است. این اداره می‌تواند راه‌های زیادی برای تحت فشار گذاشتن تو استفاده کند، مثل ممنوعیت کار یا کاهش کمک‌های اجتماعی، اگر پاسپورت ارائه ندهی.

تو وظیفه‌ای به نام «الزام به همکاری» داری. یعنی باید سعی کنی پاسپورت تهیه کرده و هویت خود را اثبات کنی. اگر تلاش کردی پاسپورت بگیری، همه اقداماتت را دقیق یادداشت کن: مثل مراجعه به سفارت، تماس با خانواده و غیره.

در اینجا اطلاعات چندزبانه درباره الزامات همکاری و تهیه گذرنامه وجود دارد:

در برخی کشورها فقط با داشتن پاسپورت می‌توان اخراج شد. اگر پاسپورتت را به اداره امور خارجی‌ها بدهی، خطر اخراج بیشتر می‌شود. در عین حال، وظیفه داری هویت خود را اثبات کنی و برای دریافت اجازه اقامت به پاسپورت نیاز داری. اما به برخی کشورها مانند گرجستان، پاکستان یا تونس بدون پاسپورت هم می‌توان اخراج شد. در این موارد خطر اخراج با یا بدون پاسپورت تقریباً برابر است.

در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که چگونه با وجود دولدونگ می‌توان اجازه اقامت گرفت:

ترس، خشم یا بی‌خوابی واکنش‌های طبیعی بدن تو هستند وقتی که خطر اخراج وجود دارد.
زیرا خطر اخراج فشار روانی بسیار شدیدی ایجاد می‌کند.

علت وجود خطر اخراج، قوانین نژادپرستانه و عملکرد برخی ادارات است.
این مشکلات را نمی‌توان تنها با توصیه‌های ساده حل کرد.
اما شاید بعضی از این راهکارها بتوانند به تو کمک کنند تا وقتی دچار وحشت می‌شوی، آرام‌تر شوی.
شاید این روش‌ها به تو کمک کنند احساس قوی‌تری داشته باشی و بتوانی در برابر اخراج مقاومت کنی.

اگر دچار ترس شدید یا حمله‌ی وحشت می‌شوی، یا احساس می‌کنی که از بدنت جدا شده‌ای یا در دنیای دیگری هستی،
می‌تواند کمک کند که چیزی را با مزه یا بوی قوی یا احساس شدید تجربه کنی.
این تجربه‌ها می‌توانند به تو کمک کنند از حالت شوک بیرون بیایی.
برای مثال:

• مزه: در یک لیمو یا فلفل تند گاز بزن، یا آدامسی با طعم قوی بجو
• بو: بوی شدید مانند لیمو، اسطوخودوس، پچولی یا عطری که برایت خوشایند است را نزدیک بینی‌ات نگه‌دار
• لمس: با توپ ماساژ، برس یا چیزی زبر روی پوستت بکش. یا کش لاستیکی دور مچت بنداز و آن را رها کن.
  می‌توانی دستانت را زیر آب سرد بگیری یا دوش آب گرم و سرد بگیری
• صدا: آهنگ مورد علاقه‌ات را گوش بده یا صدای دریا، باد، باران یا جنگل را پخش کن

مهم این است که این تکنیک‌ها برای لحظه مفید باشند و در درازمدت ضرری نداشته باشند.
هدف این است که از حالت فلج‌شدگی در اثر ترس یا وحشت بیرون بیایی تا دوباره بتوانی فعالانه برای مقابله با خطر اخراج تلاش کنی.

ترس از اخراج گاهی خاطرات سختی از فرار، جنگ یا تعقیب را زنده می‌کند.
خودِ ترس از اخراج هم می‌تواند آسیب‌زا باشد.
در این مواقع، روان‌درمانی حرفه‌ای می‌تواند برای خیلی‌ها بسیار کمک‌کننده باشد.
اما به‌ویژه برای افرادی که دولدونگ دارند، دسترسی به درمان بسیار سخت است.
در زاکسن مراکزی به نام PSZ (مراکز مشاوره روانی اجتماعی) وجود دارند که گاهی سریع‌تر کمک می‌کنند و مترجم هم دارند:

ویدیو درباره تکنیک تپینگ (بدون نیاز به زبان):

ویدیوهایی برای پناهجویان به ۱۷ زبان مختلف با اطلاعاتی درباره تروما:

تمرین‌های متنی و صوتی از کمک به پناهجویان برای مقابله با تروما:

با ترس‌هایت تنها نمان: با دیگران ملاقات کن، درباره احساساتت صحبت کن، درخواست کمک کن. از خانه بیرون برو و حرکت کن (ورزش کن، بدو، پیاده‌روی کن) تا با ترس فلج‌کننده مقابله کنی. برای بسیاری از افراد مفید است که فعال شوند و همراه دیگران با اخراج مبارزه کنند. تو می‌توانی کاری انجام دهی!

اگر کسی را نمی‌شناسی، می‌توانی اینجا با پناهجویان فعال سیاسی و حامیان آن‌ها تماس بگیری:

راه‌های مختلفی وجود دارد که با داشتن دولدونگ بتوان اجازه اقامت گرفت.
در این مسیر، موارد زیر بسیار مهم هستند:

• هویت تو مشخص شده باشد، بهترین حالت با پاسپورت
• سابقه جرم سنگین نداشته باشی

اغلب این هم مفید است که مشغول به کار باشی، داوطلبانه کمک کنی یا آدم‌های زیادی تو را بشناسند و حاضر باشند از تو حمایت کنند.
به این وضعیت «ادغام خوب» گفته می‌شود.

این فقط یک نمای کلی برای شروع است تا بدانی چه فرصت‌هایی ممکن است وجود داشته باشند.
دریافت اقامت به‌طور خودکار اتفاق نمی‌افتد، بلکه باید برای آن درخواست بدهی و مدارک زیادی ارائه کنی.
فقط زمانی امنیت داری که پاسخ مثبت به درخواست خود دریافت کرده باشی.

چه نوع اجازه‌های اقامت وجود دارند؟

این ماده‌های قانون اقامت معمولاً خیلی مفید هستند:

• § 25a (برای نوجوانان) و § 25b (بزرگسالان) در صورت «ادغام خوب» پس از حداقل ۳ سال زندگی در آلمان
• تا پایان ۲۰۲۵: § 104c «اقامت فرصت»، اگر از ۳۱.۱۰.۲۰۱۷ یا قبل‌تر در آلمان زندگی کرده باشی
• § 60c «دولدونگ آموزشی» یا § 16g «اجازه اقامت برای آموزش حرفه‌ای»، وقتی که آموزش ۲ یا ۳ ساله حرفه‌ای یا مدرسه‌ای انجام دهی
• § 19d: پس از پایان آموزش حرفه‌ای می‌توان برای این نوع اقامت درخواست داد. در این صورت باید در همان شغلی که آموزش دیده‌ای، کار کنی
• § 60d «دولدونگ شغلی»، اگر از سال ۲۰۲۲ یا قبل‌تر در آلمان باشی و دست‌کم یک سال با دولدونگ کار کرده باشی

توجه: برای این نوع اجازه‌های اقامت، داشتن پاسپورت الزامی است و تأخیر در ارائه آن خطرناک است!
قبل از هر اقدام، به مرکز مشاوره مراجعه کن.

منابع اطلاعاتی بیشتر

اینجا می‌توانی اطلاعات دقیق‌تر را به ۹ زبان مختلف پیدا کنی:

اطلاعاتی فقط به زبان اسپانیایی، مخصوصاً برای دولدونگ‌دارهای ونزوئلایی:

شبکه «Welcome to Europe» بروشوری با عنوان «اطلاعات علیه ترس» منتشر کرده تا در مسیر تحقق حق ماندن کمک کند.
اینجا بروشوری درباره اقامت در آلمان به آلمانی و انگلیسی قرارداده شده:

اقامت از طریق کمیسیون «هرتفَل‌کمیسیون»

در ایالت زاکسن، برای درخواست از این «کمیسیون هرتفَل‌کمیسیون» بروشوری در ۱۱ زبان موجود است که اطلاعات جامع‌تری ارائه می‌دهد:

اقامت به دلیل روابط خانوادگی

این نوع اقامت را می‌توانی بگیری اگر فرزند داری یا با کسی ازدواج کرده‌ای که اجازه اقامت در آلمان را دارد یا شهروند آلمان است.

توجه: در مواردی ممکن است نیاز باشد به کشور خود بازگردی، ویزای مربوطه را دریافت کرده و مجدداً وارد آلمان شوی.
در مورد فرزندان، باید نقش فعال در تربیت آن‌ها را نشان دهی و اداره امور خارجی‌ها ممکن است آزمایش ژنتیک درخواست کند.

اگر مدارک ازدواج درستی داری یا در انتظار فرزند هستی، می‌توانی دولدونگ دریافت کنی،
اما حتماً این شرایط باید به اداره خارجی‌ها گزارش شود.

در این مسیر ضروری است از مرکز مشاوره یا وکیل کمک بگیری.

درخواست مجدد پناهندگی مطابق § ۷۱ قانون پناهندگی

اگر شرایط کشور مبدا به‌طور قابل توجهی تغییر کرده یا مدارک جدیدی داری که نشان دهد در آن کشور همچنان در خطر هستی، درخواست مجدد می‌تواند مفید باشد.

شاید تاکنون برای گفتن دلایل واقعا جدی فرار خود جرأت نکرده‌ای؟
در این صورت نیز باید حتماً با مرکز مشاوره یا وکیل اول صحبت کنی و بدون مشورت مستقیم، به بامف مراجعه یا درخواست ندهی.

حمایت در برابر اخراج به علت بیماری شدید طبق § ۶۰ بند ۷ قانون اقامت

اگر بیماری جسمی یا روانی جدی داری، اخراج می‌تواند جان تو را تهدید کند و نیاز به حمایت داری تا در معرض اخراج نباشی.

اداره امر خارجه معمولاً فرض را بر سلامتی تو می‌گذارد.
تو باید بیماری خود را ثابت کنی. بسیاری از مدارک پزشکی پذیرفته نمی‌شوند و نیاز به گزارش تخصصی پزشکی داری – که تهیه آن هفته‌ها زمان‌بر است.

بویژه در مورد بیماری‌های روانی ممکن است منتظر درمان طولانی باشی.
اگر فقط برگه درمان از زوتسیال‌آمت داشته باشی، دسترسی به درمان مناسب دشوارتر است.

وقتی گزارش پزشکی را دریافت کردی، باید آن را حداکثر ظرف دو هفته به اداره امور خارجی‌ها ارائه دهی.

در اینجا می‌توانی از تاریخ‌های اخراج گروهی مطلع شوی :

می‌توانی مخفی شوی و در جای دیگری بخوابی اما باید درملاقات ها و ترمین های بروی – یا اگر دلیل موجهی داری مثل بیماری، قرار را لغو کنی .

می‌خواهی بدانی آیا پلیس زمانی که در خانه نبودی به آنجا آمده است؟ همسایه‌های مورد اعتماد می‌توانند تو را آگاه کنند اگر با آن‌ها درباره‌اش صحبت کنی . اگر تنها زندگی می‌کنی، می‌توانی هنگام خروج از خانه یک تکه کاغذ کوچک یا خلال دندان را در درز در محکم قرار دهی. زمانی که برمی‌گردی، می‌توانی بررسی کنی که آیا کسی در را باز کرده است یا نه .

سازمان w2eu یک بروشور با نکات مهم تهیه کرده است که چگونه می‌توان از اخراج جلوگیری کرد :

اطلاعات چند زبانه دربارهٔ مقاومت در برابر اخراج را می‌توانی در صفحهٔ No Border Assembly پیدا کنی :

و در کمیک از جنبش پناهندگان OPlatz برلین :

امکان پناه همبستگی (همبستگی پناهندگی) یعنی زندگی در خانهٔ افراد دیگر که پلیس نمی‌تواند تو را پیدا کند نیز وجود دارد. اطلاعات بیشتر را به زبان‌های مختلف اینجا پیدا می‌کنی :

همچنین امکان پناه کلیسایی (پناه کلیسا) یعنی اقامت در کلیسا یا خانهٔ کشیش وجود دارد. پلیس می‌داند کجا هستی اما اجازه ندارد تو را از آنجا ببرد. این امکان معمولاً فقط زمانی وجود دارد که قرار است تو را طبق مقررات دوبلین به کشور دیگری از اتحادیه اروپا اخراج کنند . در بهترین حالت، پیش از آن ارتباط شخصی با اعضای کلیسا یا کشیش‌ها داشته باشی. اطلاعات اولیه را اینجا می‌توانی پیدا کنی :

حتی اگر این موضوع باعث ترس و استرس شود: تو می‌توانی خودت را برای یک اخراج احتمالی آماده کنی

ممکن است پلیس حتی شب‌ها بیاید، در این صورت باید همه چیز خیلی سریع اتفاق بیفتد. این اطلاعات می‌توانند در هنگام اجرای اخراج به تو کمک کنند و در بهترین حالت، از آن جلوگیری کنند

مهم‌ترین چیزها را آماده نگه دار: داروها، مدارک (گواهی تولد کودکان، مدارک پزشکی، گذرنامه‌ها و غیره)

با فردی مورد اعتماد هماهنگ کن که بتوانی در مواقع خطر همیشه با او تماس بگیری. نام و شماره تلفن این شخص و وکیل خود را به‌صورت واضح بنویس و آن را کنار در بچسبان

اگر تو را اخراج کنند، این فرد مورد اعتماد می‌تواند وسایلی را که جا گذاشته‌ای یا نتوانستی با خود ببری، برایت بفرستد

آیا افرادی را می‌شناسی که در مواقع خطر می‌توانند سریع بیایند و اخراج را مسدود کنند؟ اگر بله، با هم برنامه‌ریزی کنید که چه کسی را مطلع کنی. آن فرد می‌تواند اطلاعات را به دیگران منتقل کند (زنجیره تلفنی)

اغلب نمی‌توانی افراد کافی برای مسدود کردن اخراج پیدا کنی. با این حال می‌توانی از چند نفر بخواهی که بیایند، کنارت باشند و به عنوان شاهد حضور داشته باشند

آیا مدرکی داری که نشان دهد تو یا خانواده‌ات نباید اخراج شوید؟ آن‌ها را دم دست بگذار تا سریع بتوانی نشان دهی. مانند گواهی پزشکی، احکام دادگاه، دفترچه بارداری، نامه‌های ادارات یا وکلا

مرتب با وکیل و حامیان خود در تماس باش. مطمئن شو که آن‌ها مدارک و اطلاعات جدیدی را از تو دارند که می‌توانند به گرفتن اقامت کمک کنند، مانند قرارداد کار، مدارک پزشکی و …

اگر دوست داری، فرم‌های این کیف اضطراری را امضا کن و به فردی مورد اعتماد بده. این شخص می‌تواند در صورت اخراج سریع واکنش نشان دهد، اگر خودت دیگر فرصت نداشته باشی

اطلاعات بیشتر برای افراد حامی نیز وجود دارد. اینجا راه‌های تماس با ادارات، دادگاه‌ها یا سیاستمداران ارائه شده است. این افراد می‌توانند در صورت اخراج برایت تماس بگیرند

با خانواده، دوستان یا آشنایان صحبت کن که چگونه و تا چه حد می‌خواهند از تو حمایت کنند، و کیف اضطراری را به آن‌ها نشان بده

اغلب اخراج‌ها به‌صورت مخفیانه انجام می‌شود. بیشتر مردم در زاکسن چیزی درباره آن نمی‌دانند

تو می‌توانی با کمک حامیانت، اخراج تهدیدکننده را علنی کنی. گاهی اوقات حتی می‌توان با این کار اخراج در حال انجام را متوقف کرد. اما همچنین مهم است که افراد بیشتری بفهمند اخراج‌ها چقدر وحشتناک هستند

در اینجا راهنمایی‌هایی برای اعتراض و کار رسانه‌ای در ارتباط با اخراج‌ها آمده است

با حامیانت مشورت کن که چه اطلاعاتی را می‌خواهی علناً منتشر کنی

آیا اجازه می‌دهی مثلاً اطلاعات زیر منتشر شوند:

اخراج چگونه دقیقاً انجام شد؟

زندگی‌ات در آلمان چگونه بود؟ (کار، مدرسه، داوطلبی، سلامت، سابقه کیفری و …)

چرا فرار کردی؟ از چه چیزی در صورت بازگشت می‌ترسی؟

آیا می‌خواهی نام یا عکس‌ها، نامه‌ها، ویدیوهایت منتشر شوند یا نه؟

پلیس می‌تواند تو را برای اخراج در مکان‌های مختلف بازداشت کند، برای مثال در خانه، هنگام مراجعه به اداره، در محل کار یا حتی در خیابان . گاهی پلیس حتی نزد خانواده یا دوستان نیز می‌رود، اگر آدرس آن‌ها را داشته باشد . تمام آدرس‌هایی که یک اداره (اداره خدمات اجتماعی، اداره امور خارجی‌ها، بامف، شهرداری) می‌شناسد، می‌توانند خطرناک باشند . پلیس می‌تواند در هر ساعتی از روز بیاید، معمولاً خیلی زود صبح. اغلب در این مواقع دیگر نمی‌توان جلوی اخراج را گرفت . از زمان دستگیری تا پرواز معمولاً فقط چند ساعت وقت داری . در این بروشور اطلاعاتی پیدا می‌کنی درباره اینکه هنگام اخراج در حال انجام چه کاری می‌توان انجام داد .

پلیس جلوی در خانه؟

آرام باشید و چراغ‌ها را خاموش نگه دارید! در را باز نکنید !

اگر پلیس نتواند شما را ببیند، مجبور خواهد شد برود . تو می‌توانی در اتاق یکی از هم‌خانه‌ای‌هایت پنهان شوی و در را قفل کنی . بلافاصله و در اسرع وقت به وکیل یا حامیانت اطلاع بده. فوراً نیاز به مشاوره داری. اگر پلیس یک‌بار اقدام به دستگیری کند، معمولاً خیلی زود دوباره برمی‌گردد !

پلیس در اقامتگاه / اردوگاه؟

آمادگی مهم است ! بررسی کن که چه کسی جواب منفی از بامف گرفته و در معرض خطر اخراج است . کجاها در اردوگاه جاهایی خوب برای پنهان شدن هستند؟ – کدام مددکاران اجتماعی یا نگهبانان (سکیوریتی‌ها) خوب هستند و می‌توانند کمک کنند؟ با آن‌ها صحبت کن ! – از زمان‌های احتمالی اخراج مطلع باش! این اطلاعات را می‌توان مثلاً در اینستاگرام، فیسبوک یا تلگرام پیدا کرد :

اگر پلیس وارد اردوگاه شود، کسانی که در معرض خطر اخراج هستند باید پنهان شوند . کسانی که در خطر نیستند، می‌توانند حمایت کنند . برای این کار باید از قبل با یکدیگر هماهنگ شوید. با افراد دیگر در اقامتگاهت صحبت کن. خیلی‌ها ترسیده‌اند یا نگران پرونده پناهندگی خودشان هستند، اما با هم می‌توانید جلوی اخراج‌ها را بگیرید : کسانی که در معرض اخراج نیستند، می‌توانند دیگران را پنهان کنند. می‌توان اتاق‌ها را با هم عوض کرد. هنگام اخراج می‌توانید جلوی در جمع شوید، سروصدا کنید و حواس پلیس را پرت کنید. می‌توانید با سوت یکدیگر را هشدار دهید. دیگران را درباره رفتار پلیس و روند اخراج آگاه کن! سعی کن مخفیانه فیلم یا صدا ضبط کنی. دقیق مشاهده کن و بعد همه چیز را یادداشت کن .

پلیس تو را از محل کار بازداشت می‌کند

می‌توانی برای همکارانت توضیح دهی که پلیس تو را به خاطر ارتکاب جرم دستگیر نمی‌کند، بلکه رفتار پلیس هنگام اخراج‌ها معمولاً خشن است . اگر کارت می‌تواند دلیلی برای اجازه ماندن باشد، از همکارانت بخواه که قرارداد کاری، فیش حقوقی یا نامه حمایتی را برای وکیل یا حامیان تو ایمیل کنند .

پلیس تو را در اداره یا هنگام کنترل خیابانی بازداشت می‌کند

اگر خطر اخراج زیاد است، همیشه با یک دوست یا حامی به قرارهای اداری برو و تنها نرو. آن‌ها می‌توانند بیرون از اداره و داخل اتاق کارمند بررسی کنند که آیا پلیس آنجاست و تو را پنهانی مطلع کنند . اگر نمی‌توانی به یک قرار اداری بروی، باید آن را لغو کنی. بهتر است همان روز یک ایمیل به اداره بفرستی. باید دلیل قانع‌کننده‌ای داشته باشی (مثلاً بیماری) و مدرک (مثلاً گواهی پزشکی) را ارسال کنی. اگر بدون دلیل قرار را از دست بدهی، اداره می‌تواند تو را به‌عنوان «فراری» گزارش کند و برایت حکم جلب صادر شود. این به این معناست که پلیس می‌تواند در هر مکانی تو را دستگیر کند و تو را راحت‌تر به بازداشتگاه اخراج ببرد . اگر پلیس تو را دستگیر کند، حق داری با وکیل یا دیگر حامیانت تماس بگیری .

لطفاً هرگونه تلاش برای اخراج را به واحد پایش اخراج شورای پناهندگان زاکسن گزارش بده :

برای بسیاری، این یک شوک است؛ پلیس آمده است. ممکن است تعداد زیادی پلیس حضور داشته باشد و رفتار آن‌ها بسیار نامهربان باشد. آن‌ها نمی‌فهمند که این وضعیت چقدر برای تو ترسناک است. همچنین معمولاً همراه آن‌ها مترجم نیست. اغلب نمی‌توانی با پلیس خوب صحبت کنی و نمی‌دانی آن‌ها چه می‌خواهند.

در این بروشور اطلاعات بیشتری درباره پلیس و اخراج پیدا می‌کنی.

حتی اگر سخت باشد، سعی کن آرام بمانی. پلیس ممکن است از زور استفاده کند؛ تو را ببندد یا خانواده را از هم جدا کند، اگر فکر کند که رفتار تو پرخاشگرانه است.

چه کسی افسر ارشد پلیس است؟

با آرامش با او صحبت کن. موارد زیر به‌ویژه مهم هستند:

• آیا یکی از اعضای خانواده در خانه نیست؟ پلیس چگونه می‌خواهد از جدایی خانواده جلوگیری کند؟
• آیا کسی بیمار یا باردار است؟ آیا برای این وضعیت مدرکی وجود دارد؟ از پلیس بخواه که پزشک را دوباره بیاورند تا «توانایی سفر» را بررسی کند.
• آیا کسی در خانواده اجازه اقامت، دولدونگ آموزشی یا کاری دارد؟ آیا هنوز درخواست پناهندگی باز است؟
• آیا کسی حال خوبی ندارد، مثلاً دچار حمله وحشت شده است؟ در این صورت درخواست کن که فوراً پزشک اورژانس بیاورند.

سعی کن اطلاعات جمع‌آوری کنی:

• آیا با اتوبوس یا مانند معمول با هواپیما اخراج می‌شوید؟
• از کدام فرودگاه پرواز می‌کنید و ساعت پرواز چه زمانی است؟
• آیا قبل از آن به ایستگاه پلیس برده می‌شوید؟
• مقصد اخراج کجاست؟ در کدام شهر خواهید رسید؟

هر نفر اجازه دارد تا ۲۰ کیلوگرم بار همراه داشته باشد. موارد مهم را فراموش نکن؛ داروها، مدارک (گواهی تولد کودکان، مدارک پزشکی، گذرنامه‌ها و …)، لباس برای چند روز اول …

پلیس می‌تواند پول نقد تو را ضبط کند. این پول برای پرداخت بخشی از هزینه اخراج استفاده می‌شود. پلیس می‌تواند وسایل تو را برای یافتن پول نقد بازرسی کند.

اگر در معرض خطر اخراج هستی، بهتر است پولت را به فردی مورد اعتماد بسپاری. او می‌تواند با این پول برایت وکیل بگیرد یا بعد از اخراج برایت پول بفرستد.

اگر پلیس چیزی از تو بگیرد، موظف است رسید بدهد. با این رسید، یک فرد حامی یا وکیل می‌تواند بررسی کند که آیا پلیس حق انجام این کار را داشته است یا نه.

اغلب پلیس تلفن همراه تو را هم می‌گیرد. بهتر است بتوانی یک تلفن دوم را در جایی پنهان کنی. اگر امکان دارد، مخفیانه صدا یا فیلم ضبط کن.

اصرار کن که قبل از گرفتن تلفن، حداقل یک بار اجازه تماس داشته باشی:

• با فرد مورد اعتماد یا وکیل خود تماس بگیر.
• اگر ممکن بود، یک حامی باید بیاید تا در روند اخراج کنارت باشد یا بتواند برایت تماس بگیرد، مثلاً با وکیل تماس بگیرد.
• همچنین می‌توانی با آشنایان یا دوستان در کشور مقصد تماس بگیری تا تو را از فرودگاه تحویل بگیرند یا برایت محل اقامت تهیه کنند.

تو یا حامی‌ات باید همچنین با واحد پایش اخراج تماس بگیرید.
آن‌ها را در جریان وضعیت خود بگذار و بپرس که چگونه می‌توانند کمکت کنند.

پلیس افراد را ابتدا به ایستگاه پلیس می‌برد. سپس به فرودگاه یا اتوبوسی منتقل می‌شوند که با آن اخراج صورت می‌گیرد.
روند اخراج اغلب چند ساعت طول می‌کشد.

در این مدت، حامیان یا وکیل تو می‌توانند برای جلوگیری قانونی از اخراج اقدام کنند.
اما آن‌ها باید سریع عمل کنند، خیلی کار دارند و باید از طریق تلفن قابل دسترسی باشند!

شاید بتوانند درخواست پناهندگی مجدد به بامف (اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی) یا درخواست دولدونگ (اجازه موقت اقامت) به اداره امور خارجی‌ها یا شکایت فوری به دادگاه اداری ارائه دهند.

اگر از نظر قانونی شانسی نمی‌بینی، می‌توانی از راه‌های دیگر جلوی اخراج را بگیری.

اما هشدار؛ پلیس اغلب سخت و با خشونت واکنش نشان می‌دهد!

• می‌توانی سعی کنی مقاومت کنی و فرار کنی.
• دوستان می‌توانند جلوی پلیس را بگیرند.
• می‌توانی در هواپیما از نشستن امتناع کنی.

خوب فکر کن که چه چیزی برای تو و خانواده‌ات بهتر است؛
آیا می‌خواهید اخراج را هرچه سریع‌تر پشت سر بگذارید و از خشونت زیاد پرهیز کنید؟
یا می‌خواهید هر کاری بکنید تا زمان بیشتری به دست آورید و شاید آخرین فرصت برای ماندن را به دست آورید؟

توجه؛ اگر به‌شدت مقاومت کنی و جلوی اخراج را بگیری، ممکن است به بازداشتگاه اخراج منتقل شوی و از خانواده‌ات جدا شوی.

لطفاً اخراج یا تلاش برای آن را به واحد پایش اخراج اس‌اف‌آر ای.وی گزارش بده:

برای اجرای اخراج، ممکن است فرد به مدت چند روز تا حداکثر ۶ ماه بازداشت شود.

بازداشتگاه اخراج زاکسن در شهر درسدن قرار دارد.

حتی بدون ارتکاب جرم نیز می‌توان بازداشت شد.

پلیس می‌تواند تو را از خانه یا در حین مراجعه به یک اداره بازداشت کند.

سپس تو را برای جلسه دادرسی به دادگاه می‌برند.

مهم است که وکیل یا فردی مورد اعتماد در جلسه دادرسی حضور داشته باشد.

باید در آغاز جلسه این درخواست را مطرح کنی! می‌توانی همچنین درخواست کنی که وکیل خاصی برایت تعیین شود.

در بازداشتگاه اخراج، حق دریافت مشاوره از وکیل و گروه تماس بازداشت اخراج در درسدن را داری.

می‌توانی با خدمات اجتماعی صحبت کرده و برای هر دو مشاوره درخواست بدهی.

اطلاعات بیشتر و راه‌های تماس:

خطر چقدر بزرگ است؟

اگر دولدونگ ساده داری، ممکن است اخراج شوی و قبل از آن به بازداشتگاه اخراج منتقل شوی.

حتی اگر سال‌ها در آلمان زندگی کرده باشی یا درخواست اجازه اقامت داده باشی، اداره امور خارجی‌ها می‌تواند تو را اخراج کرده و پیش از آن بازداشت کند.

خطر زمانی زیاد است که:

• قبلاً امکان اخراج وجود داشته ولی در خانه نبودی یا قرار ملاقات با اداره امور خارجی‌ها را از دست داده‌ای.
• در چند کشور عضو اتحادیه اروپا درخواست پناهندگی داده‌ای.
• با یک تصمیم اخراج مخالفت کرده‌ای.
• اداره امور خارجی‌ها بداند که گذرنامه جعلی داده‌ای یا نام اشتباهی ارائه کرده‌ای.
• نقل مکان کرده‌ای و چند ماه به اداره امور خارجی‌ها یا اداره خدمات اجتماعی مراجعه نکرده‌ای.
• در مرز توسط پلیس فدرال بدون ویزا، با ممنوعیت ورود یا بدون دلایل پناهندگی دستگیر شوی.
• مرد باشی: در حال حاضر (۲۰۲۴) در زاکسن زنان و کودکان به بازداشتگاه اخراج منتقل نمی‌شوند.
• مرتکب جرم شده باشی – حتی اگر قانوناً بازداشت برای اخراج الزامی نباشد.

چه کاری می‌توانی انجام دهی؟

اگر از اخراج و بازداشتگاه اخراج می‌ترسی، به یک مرکز مشاوره مراجعه کن:

نام و اطلاعات تماس وکیل و یک فرد مورد اعتماد را همیشه همراه خود داشته باش!

در اینجا یک الگو برای «فرد مورد اعتماد» در بازداشتگاه اخراج پیدا می‌کنی:

اگر بازداشت شدی، اصرار داشته باش که آن‌ها را مطلع کنند و به جلسه دادرسی بیایند.

اداره امور خارجی‌ها می‌خواهد دادگاه را متقاعد کند که تو می‌خواهی پیش از اخراج فرار کنی. آن‌ها برای دادگاه مدرک می‌فرستند که نشان دهد تو خودت را پنهان کرده‌ای.

اداره به این وضعیت «زیرزمینی‌شدن» می‌گوید.

در بروشور دوبلین اطلاعات بیشتری درباره موضوع «پنهان‌شدن» پیدا می‌کنی.

جلسه دادرسی در دادگاه

قبل از انتقال به بازداشتگاه اخراج، پلیس تو را برای جلسه دادرسی به دادگاه می‌برد.

در این جلسه، دلایل پناهندگی تو بررسی نمی‌شوند، بلکه بررسی می‌شود که آیا دادگاه معتقد است که تو خود را از اخراج پنهان خواهی کرد یا نه.

به دادگاه اطمینان بده که آماده‌ای به‌طور منظم خود را معرفی کنی و نمی‌خواهی فرار کنی.

اگر بازداشت نشوی، فوراً به مرکز مشاوره یا وکیل مراجعه کن.

در بازداشتگاه اخراج چه اتفاقی می‌افتد؟

یک پزشک بررسی می‌کند که آیا از نظر جسمی برای بازداشت و اخراج مناسب هستی یا نه. اگر بیمار هستی یا دارو نیاز داری، حتماً به پزشک اطلاع بده.

می‌توانی با وکیل، گروه تماس بازداشت اخراج، مشاور برای درخواست پناهندگی دوم، روان‌شناس یا مشاور مذهبی دیدار داشته باشی. خدمات اجتماعی باید در این زمینه به تو کمک کند.

باید تمام وسایل و پول نقد خود را تحویل دهی. اگر بیش از ۲۰۰ یورو داشته باشی، این مبلغ را حتی پس از اخراج نیز نگه می‌دارند.

باید گوشی هوشمند خود را نیز تحویل دهی. اما می‌توانی درخواست کنی که برای مدت کوتاهی آن را دریافت کنی تا شماره تماس‌ها، رمز عبورها یا عکس‌ها و اسناد را ذخیره کرده یا به وکیل و حامیانت ارسال کنی.

روزانه یک ساعت می‌توانی از اینترنت (کند) استفاده کنی. همچنین می‌توانی یک تلفن ساده قرض بگیری و تماس بگیری. هرچه سریع‌تر با حامیان، وکیل یا گروه تماس بازداشتگاه اخراج تماس بگیر تا به تو کمک کنند.